10 อันดับ นักโทษทางการเมือง

update :27/11/2013 14:54
views : 580
ที่มา :
เห็นช่วงนี้การเมืองกำลังมาแรง ทีมงาน Toptenthailand.com เลยขอเสนอเรื่องเกี่ยวกับการเมืองบ้างครับผมในเรื่อง "มาเข้าเรื่องสาระกันบ้าง ฮาฮา กับ "10 อันดับนักโทษทางการเมือง"
10. Ho Chi Minh
โฮจิมินห์เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 ที่หมู่บ้านฮองตรู จังหวัดเงอัน ตอนบนของเวียดนาม เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2454 โฮได้ย้ายจากเวียดนามไปเป็นพ่อครัวในประเทศฝรั่งเศส ประเทศซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของเวียดนามในขณะนั้น และได้ศึกษาเรียนต่อที่นั่น ต่อมาโฮก็ได้ย้ายจากฝรั่งเศสไปสหรัฐอเมริกาและอังกฤษตามลำดับ หลังจากนั้นโฮได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งเมื่อรัฐบาลก๊กมินตั๋งของเจียงไคเช็คเริ่มการปราบปรามคอมมิวนิสต์นั้น โฮก็ได้หลบหนีจากจีนมา ยังจังหวัดนครพนม ประเทศไทย โดยได้บวชเป็นพระภิกษุทำการสอนลัทธิคอมมิวนิสต์ให้ชาวไทย โดยใช้ชื่อว่า " ลุงโฮ " โฮจิมินห์เดินทางกลับมาเวียดนามอีกครั้งในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) ด้วยการที่รวบรวมชาวเวียดนามส่วนใหญ่แล้วตั้งเป็น ฝ่ายเวียดมินห์ เตรียมแผนที่จะประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสให้ประชาชนชาวเวียดนาม โฮจิมินห์ประกาศจัดตั้งคอมมิวนิสต์เวียดนามหลังจากจักรพรรดิบ๋าวได๋ จักรพรรดิเวียดนามพระองค์สุดท้ายประกาศสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2497 เวียดนามก็ได้ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการ หลังจากที่ฝรั่งเศสพ่ายแพ้ในยุทธการเดียนเบียนฟู ในปี พ.ศ. 2502 สงครามเวียดนามได้อุบัติขึ้น สหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตรอื่นๆก็ได้เข้าร่วมสงคราม ด้วย แต่ผลสุดท้ายเวียดนามเหนือเป็นฝ่ายชนะในปี พ.ศ. 2518 แต่เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่โฮจิมินห์มิได้อยู่ถึงการชื่นชมชัยชนะในปี พ.ศ. 2518 ด้วยเหตุที่ว่าเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2512 ที่บ้านในกรุงฮานอย
9. Benigno Aquino Jr.
Benigno Aquino Jr. (หรือ Ninoy เป็นชื่อที่รู้จักกัน) เมื่่อเขาลงเล่นการเมืองฟิลิปปินส์และได้รับเลือก เขาอายุน้อยที่สุดที่เคย เป็นวุฒิสมาชิกที่อายุ ขณะ 34 ปี เมื่อ นายเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ประกาศกฎอัยการศึก, Ninoy และผู้นำฝ่ายค้านอื่น ๆ ถูก จับกุม เป็นเวลากว่าเจ็ดปีของการคุมขัง ninoyมีอาการโรคหัวใจกำเริบและได้รับอนุญาตโดย นายมากอสให้ไปทำการผ่าตัดที่อเมริกา หลังจากที่เขาผ่าตัดเสร็จ เข้าเดินทางกลับประเทศและถูกสังหารในเวลาต่อมา และเป็นการลุกฮือของประชาชน ภายใต้การนำของ คอราซอน อากีโน ภรรยาของนาย เบนนิโตเอง
8. Akbar Ganji
เขาเป็นนักข่าวชาวอิหร่าน "ผลเป็นงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา บทความ กล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงอยู่เบื้องหลังการฆ่า ข้อกล่าวหาของเขานำไปสู่การจับกุมในปี 2000 และเขาใช้เวลาอีกหกปีในคุก ขณะที่อยู่ในการคุมขังเขาลักลอบเขียนข้อ ความเขาเขียนส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งแถลงการณ์ทางการเมืองการ เขาได้วิจารณ์สงครามอิรัก ว่า "คุณไม่สามารถนำประชาธิปไตยไปยังอิรักด้วยการโจมตี"
7. Vแclav Have
นายวาคลัฟ ฮาเวล (Vแclav Havel) ซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มเคลื่อนไหวต่อต้านระบบคอมมิวนิสต์ ได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีเชโกสโลวาเกียในปี 2532
6. Andrei Sakharov
จากนักฟิสิกส์นิวเคียร์ หันไปเรียกร้องสิทธิมนุษย์ และ ได้รับรางวัลโนเบลสันติภาพในปี 1975 ในปี 1980 Sakharov ถูกเนรเทศไปยัง Gorky และเขายังเรียกร้องให้ทั้งโลกบอตคอดการแข่งขันโอลิมปิคที่กรุงมอสโก
5. Martin Luther King Jr.
มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ (อังกฤษ: Martin Luther King, Jr.; 15 มกราคม พ.ศ. 2472 - 4 เมษายน พ.ศ. 2511) เป็นนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง และหมอสอนศาสนานิกายแบปติส เกิดที่นครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เป็นบุตรชาย ของพระแบปติส ได้รับการศึกษาจากวิทยาลัยมอร์เฮาส์ แอตแลนตา จากวิทยาลัยการศาสนาโครเซอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย และจากมหาวิทยาลัยบอสตัน ต่อมาได้กลายเป็นผู้นำขบวนการเรียกร้องสิทธิเสมอภาคของชาวผิวดำ โดยใช้นโยบาย และแนว ทางต่อต้านที่ใช้ความนุ่มนวลตามแนวทางของมหาตมะ คานธี และจากทักษะการพูดต่อสาธารณะที่เป็นที่เลื่องลือ คิงได้เป็นผู้นำในการคว่ำบาตรไม่ยอมรับการแบ่งแยกคนผิวดำที่ไม่ให้โดยสารรถประจำทางร่วมกับคนผิวขาว ที่เมืองมอนต์โกเมอรี รัฐแอละบามา และจัดประชุมผู้นำศาสนาคริสเตียนตอนใต้ ในระหว่างนี้เขาถูกจับขังคุกหลายครั้ง ในปี พ.ศ. 2506 คิงเป็นผู้นำในการเดินขบวนอย่างสันติที่อนุสาวรีย์ลิงคอล์นในวอชิงตัน ดี.ซี. โดยมีผู้เข้าร่วมเดินมากถึง 200,000 คน ในการประชุม ครั้งนี้เองที่คิงได้แสดงสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงคือ "ข้าพเจ้ามีความฝัน" (I Have a Dream) ในโอกาสนี้เขายังได้ประกาศว่า อเมริกาจะปราศจากความลำเอียงและไม่มีอคติต่อคนผิวสีในปี พ.ศ. 2507 ในปี พ.ศ. 2507 มาร์ติน ลูเธอร์ คิง ได้รับรางวัลสัน ติภาพเคเนดี (Kendy Peace Prize) รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ความสำเร็จสูงสุดของเขาได้แก่การท้าทายอำนาจของกฎหมายแบ่งแยกผิวในภาคใต้ของสหรัฐฯ หลังจากปี พ.ศ. 2508 เป็นต้นไป มาร์ติน ลูเธอร์ คิงได้หันความสนใจไปเน้นการ รณรงค์ให้มีการปรับปรุงสภาพสังคมของคนผิวดำ และคนยากจนในภาคเหนือของประเทศซึ่งพบว่าง่ายกว่า นอกจากนี้ คิงได้รณรงค์ต่อต้านการทำสงครามเวียดนาม และจะจัดการชุมนุมใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. อีกครั้งหนึ่ง มาร์ติน ลูเธอร์ คิง ถูกลอบยิงถึงแก่ชีวิตที่เมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี โดยเจมส์ เอิร์ล เรย์ ชาวผิวขาว ซึ่งต่อมาถูกจับกุมได้ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษและถูกศาลพิพากษาจำคุก 99 ปี หลังจากที่เขาถูกลอบสังหารในปี พ.ศ. 2511 เขาได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อ ต้านเพื่อความยุติธรรมทางเชื้อชาติจวบจนทุกวันนี้ วันที่ 15 มกราคม ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง ได้รับการประกาศให้เป็น "วันมาร์ติน ลูเธอร์ คิง" อันเป็นวันนักขัตฤกษ์ระดับชาติของสหรัฐอเมริกา และได้รับทยอยการยอมรับจาก รัฐต่าง ๆ เพิ่มขึ้นเป็นลำดับนับตั้งแต่ พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา คิงมีชื่อเสียงในเรื่องการพูดต่อสาธารณชน สุนทรพจน์ "I Have a Dream" ที่เขากล่าวในการเดินขบวนปี พ.ศ. 2506 ได้รับการยกย่องอย่างสูง ว่าทรงพลังและเป็นแบบอย่างของการพูดในที่ สาธารณะ
4. Mohandas Gandhi
มฮันดาส์ คานธี เป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของอินเดียสมัยใหม่ เขาเป็นผู้นำทางการเมืองที่ช่วยให้อินเดียได้รับอิสรภาพจากอังกฤษ เขายังเป็นผู้นำทางวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ เขาพูดต่อต้านสภาพความไม่ยุติธรรมทางสังคมหลายอย่าง เขาต่อต้านการใช้ความ รุนแรง เขาเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดในการทำร้ายสิ่งมีชีวิตและการเปลี่ยนแปลงจะต้องได้มาด้วยแนวทางสันติ เขาถูกขนานนามว่า มหาตมะ ซึ่งแปลว่า "สัญญาณที่ยิ่งใหญ่" คานธี เกิดในประเทศอินเดียเมื่อปี 1869 บิดาของเขาเป็นรัฐมนตรีของหลายรัฐ ในอินเดีย เมื่ออายุได้ 18 ปี คานธีได้เดินทางไปอังกฤษเพื่อศึกษาวิชากฎหมาย เมื่อสำเร็จการศึกษา เขาได้กลับไปยังอินเดียและได้เริ่มรณรงค์เพื่ออิสรภาพของอินเดียในปี 1918 คานธี นำการประท้วงด้วยสันติวิธี ด้วยการอดอาหารหรือปฏิเสธอาหาร โดยถือเป็นแนวทางหนึ่งในการต่อสู้ ในที่สุด อินเดียก็ได้รับอิสรภาพในปี 1947 ประเทศได้ถูกแยกออกเป็น 2 ประเทศคือ อินเดีย และปากีสถาน ในปี 1948 คานธีถูกฆ่าโดยเด็กหนุ่มชาวอินเดียคนหนึ่ง
3. Nelson Mandela
เนลสัน โรลิห์ลาห์ลา มันเดลา (อังกฤษ: Nelson Rolihlahla Mandela; สำเนียงภาษาคโฮซา: [xoˈliɬaɬa manˈdeːla]) เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ที่เมืองทรานส์คีย์ ประเทศแอฟริกาใต้ ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2542 และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งตามกระบวนการทางประชาธิปไตยอย่างถูกต้อง ก่อนหน้าการดำรงตำแหน่งนี้นี้ เขาได้เป็นที่รู้จักกันทั้งในและนอกประเทศในฐานะที่เคยเป็นนักเคลื่อนไหวตัวยงเพื่อต่อต้าน นโยบายแยกคนต่างผิวออกจากกันในแอฟริกาใต้ จากที่แรกเริ่มเป็นผู้เคลื่อนไหวในทางสันติ ได้กลายมาเป็นผู้นำกลุ่มกองกำลังติดอาวุธของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา และได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่อต้านใต้ดินโดยใช้อาวุธ เช่น การก่อ วินาศกรรม ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้นำต่างชาติที่นิยมนโยบายแยกคนต่างผิวออกจากกันในแอฟริกาใต้ เช่น มากาเรท เท็ตเชอร์ และโรนัลด์ เรแกน ได้ประนามกิจกรรมเหล่านี้ว่าเป็นการก่อการร้าย เขาถูกจำคุกเป็นเวลาทั้งสิ้น 27 ปี ซึ่งส่วนใหญ่แล้ว เป็นการถูกคุมขังในห้องขังเล็ก ๆ บนเกาะร็อบเบิน การถูกคุมขังนี้ได้กลายมาเป็นกรณีตัวอย่างของความอยุติธรรมของนโยบายแยกคนต่างผิวที่ถูกกล่าวถึงไปทั่ว เมื่อเขาได้รับการปล่อยตัวในปี พ.ศ. 2533 นโยบายประสานไมตรีที่เนลสันได้นำมา ใช้ทำให้แอฟริกาใต้ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่แห่งประชาธิปไตย ในขณะนี้ เนลสัน มันเดลา มีอายุกว่า 90 ปีแล้ว เป็นที่ยกย่องอย่างสูงภายในประเทศแอฟริกาใต้ในฐานะรัฐบุรุษอาวุโส ชาวแอฟริกันจะขนานนามสมาชิกชายอาวุโสของตระกูลมันเดลาอย่าง ให้เกียรติว่า มาดิบา แต่มักเจาะจงหมายถึงเนลสัน มันเดลาเท่านั้น เนลสัน มันเดลา ได้รับรางวัลต่าง ๆ มากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงเวลา 4 ทศวรรษ รางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ประจำปี พ.ศ. 2536
2. Aung San Suu Kyi
ออง ซาน ซูจี เป็นผู้นำพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย ในประเทศพม่า เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2488 บิดาของเธอคือ นายพล ออง ซาน ผู้นำการเรียกร้องเอกราชของพม่า ซึ่งถูกสังหารเสียชีวิตเมื่อเธอมีอายุเพียง 2 ขวบ ซูจีได้ สมรสกับ ศาสตราจารย์ ดร. ไมเคิล อริส อาจารย์สอนวิชาทิเบตศึกษา ที่สถาบันตะวันออก มหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร มีบุตรชายสองคน คือ อเล็กซานเดอร์ และคิม ปัจจุบัน ศาสตราจารย์ ดร.ไมเคิล อริสได้เสียชีวิตแล้วด้วยโรค มะเร็งในปี พ.ศ. 2542 โดยรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดของพม่า ได้กำหนดไว้ว่าชาวพม่าที่สมรสกับคนต่างชาติ จะไม่มีสิทธิ์ลงสมัครรับเลือกตั้ง ออง ซาน ซูจี จึงหมดสิทธิ์ลงสมัคร
1. Liu Xiaobo
หลิว เซี่ยวโป (จีนตัวเต็ม: 劉曉波; จีนตัวย่อ: 刘晓波; พินอิน: Li๚ Xiǎobō; เกิดเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2498) เป็นปัญญาชนชาวจีน นักต่อต้านคอมมิวนิสต์และนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนในประเทศจีน แต่งงานกับภรรยาชื่อ หลิว เซีย เขาดำรงตำแหน่งประธานศูนย์สมาคมนักเขียนสากลจีนอิสระตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551 หลิวถูกกักขังเนื่องจากพบว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคำประกาศ "กฎบัตร 08" เขาถูกจับกุมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เนื่องจากต้องสงสัยว่า "ยั่วยุให้เกิดการบ่อนทำลายอำนาจรัฐ" เขาถูกไต่สวนด้วยข้อหาเดียวกันเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และถูกตัดสินจำคุก 11 ปี และถูกถอดถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 2 ปี เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ระหว่างกำหนดโทษจำคุกครั้งที่สี่ตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จนถึง พ.ศ. 2563 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และ ซึ่งเขาได้รับทราบผ่านการบอกเล่าของทนายความในภายหลัง ว่าเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เขาเป็นผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสันติภาพประจำปี พ.ศ. 2553 "เนื่องจากการต่อสู้อันยาวนานและปราศจากความรุนแรงเพื่อสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานในประเทศจีน"

**หมายเหตุ
ข้อมูลทั้งหมดที่ทาง toptenthailand.com นำเสนอได้มาจากการสำรวจความคิดเห็นเชิงสถิติ ด้วยขั้นตอนที่ต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับความเหมาะสม ของหัวข้อนั้นๆ ทางเว็บไซต์ toptenthailand.com มิได้มีเจตนาที่จะนำเสนอข้อมูลดังกล่าวเพื่อชี้นำ หรือ ก่อให้เกิดความแตกแยกใดๆ ในสังคมทั้งสิ้น เราและทีมงานเพียงแต่ต้องการนำเสนอข้อมูลทางสถิติที่เรารวบรวมเพื่อเป็นสาระ และเป็นการสะท้อนอีกด้านหนึ่งของสังคม ให้ผู้ใช้อินเตอร์เน็ต และประชาชน ทั่วไปรับชมเท่านั้น (โปรดใช้วิจารณญาณในการชม และบริโภคข้อมูลจาก toptenthailand.com) และหรือในบางกรณี www.toptenthailand.com จะทำหน้าที่ เป็นสื่อกลางในการรวบรวม และนำเสนอข้อมูลในการจัดอันดับที่มีอยู่แล้วในสื่อต่างๆ ทั้งทาง Internet และสิ่งพิมพ์ โดยเราจะอ้างอิง ให้เครดิต ถึงแหล่งที่มาในทุกๆ ครั้งไป

แสดงความคิดเห็น